Rozdział IV. Lata 1963–1966. Od aspiracji do czwartego szczebla

Po okresie regularnych miejsc na podium Widzew zaczął zajmować coraz niższe pozycje.

Sezon

Poziom

Miejsce

1963/1964

III liga łódzka

9.

1964/1965

III liga łódzka

10.

1965/1966

III liga łódzka

9.

Utrata zawodników

Wśród problemów wymienianych w klubowych opracowaniach były odejścia utalentowanych zawodników do innych łódzkich zespołów.

Historyczna kronika wskazuje m.in. Stanisława Kaczmarka, Zdzisława Kostrzewińskiego i Tadeusza Gapińskiego, którzy trafiali do ŁKS, oraz Kazimierza Mielczarka związanego później ze Startem Łódź.

Nie wszystkie te transfery nastąpiły w jednym sezonie. Należy więc traktować je jako element szerszego zjawiska osłabiania kadry, a nie jednorazowy rozpad drużyny w 1966 roku.

Dla Widzewa było to szczególnie bolesne, ponieważ klub nie dysponował porównywalną siłą finansową i organizacyjną, która pozwalałaby łatwo zatrzymać najlepszych zawodników.

Reforma rozgrywek

W grudniu 1965 roku władze PZPN podjęły decyzję o reorganizacji trzeciego szczebla rozgrywek.

Dotychczasowy system licznych grup regionalnych miał zostać zastąpiony czterema silniejszymi grupami międzywojewódzkimi.

Od sezonu 1966/1967 w czterech grupach nowego trzeciego poziomu występowały po szesnaście drużyn.

Dawne ligi okręgowe, w tym łódzka, stały się zasadniczo czwartym szczeblem.

Widzew, który zakończył sezon 1965/1966 na dziewiątym miejscu, nie zakwalifikował się do nowej trzeciej ligi.

Spadek bez ostatniego miejsca

To ważny szczegół.

RTS nie został zdegradowany dlatego, że zajął ostatnią pozycję. O spadku zdecydowała reorganizacja systemu rozgrywek i zajęcie miejsca niewystarczającego do zachowania statusu trzecioligowca.

W sezonie 1966/1967 Widzew miał już występować na czwartym poziomie.

Była to najniższa pozycja organizacyjna pierwszej drużyny od czasów powojennej odbudowy.