Pamiętamy o tych, którzy tworzyli Widzew. 1 listopada wspominamy zmarłych

Zdzisław Kostrzewiński – współtwórca Wielkiego Widzewa

31 października 2026 roku zmarł Zdzisław Kostrzewiński, wychowanek, kapitan i jeden z zawodników, którzy pomagali budować fundamenty Wielkiego Widzewa. Urodzony w 1945 roku piłkarz był związany z klubem od młodych lat, a w seniorskiej drużynie należał do ważnych postaci okresu, w którym RTS awansował do Ekstraklasy i zaczął odnosić pierwsze wielkie sukcesy.

Kostrzewiński był częścią zespołu, który otworzył Widzewowi drogę do krajowej czołówki i europejskich rozgrywek. Zapamiętano go jako walecznego zawodnika i dobrego kolegę z drużyny. Odszedł w wieku 80 lat, pozostawiając po sobie miejsce w historii klubu, który współtworzył.

Ludwik Sobolewski – człowiek, który zbudował potęgę

Trudno wyobrazić sobie historię Widzewa bez Ludwika Sobolewskiego. Wieloletni prezes klubu był jednym z głównych architektów drogi RTS-u na szczyt polskiego futbolu. To za jego czasów drużyna z Łodzi przeszła drogę do krajowej elity, a następnie zaczęła rywalizować z najlepszymi zespołami w Polsce i Europie.

Sobolewski potrafił budować drużynę, przyciągać znakomitych zawodników i tworzyć warunki do rozwoju klubu mimo ograniczonych możliwości finansowych w porównaniu z niektórymi rywalami. Wśród piłkarzy, którzy trafili wówczas do Łodzi, byli między innymi Zbigniew Boniek, Władysław Żmuda, Józef Młynarczyk i Włodzimierz Smolarek. Zmarł w listopadzie 2008 roku, mając 83 lata. Dla wielu kibiców pozostaje symbolem człowieka, który uczynił z Widzewa wielką piłkarską markę.

Włodzimierz Smolarek – legenda i reprezentant Polski

Włodzimierz Smolarek był jednym z najwybitniejszych piłkarzy w historii Widzewa. W czerwono-biało-czerwonych barwach zachwycał szybkością, walecznością i umiejętnością zdobywania bramek. Współtworzył drużynę, która odnosiła sukcesy w kraju i z powodzeniem rywalizowała na europejskich stadionach.

Jego talent przyniósł mu również wielką karierę reprezentacyjną. Smolarek występował w kadrze Polski, z którą zdobył trzecie miejsce na mistrzostwach świata w 1982 roku. Po zakończeniu kariery pozostał związany z futbolem, między innymi jako trener młodzieży. Zmarł 7 marca 2012 roku w wieku 54 lat. Pamięć o nim pozostaje żywa zarówno wśród kibiców Widzewa, jak i sympatyków polskiej reprezentacji.

Krzysztof Surlit – atomowe uderzenie i wielkie europejskie mecze

Krzysztof Surlit należał do piłkarzy, których umiejętności na długo zapadały w pamięć kibiców. Pomocnik Widzewa słynął z potężnego strzału i skutecznego wykonywania rzutów wolnych. W barwach łódzkiego klubu rozegrał 151 spotkań i zdobył 30 bramek.

Był częścią zespołu, który sięgał po mistrzostwa Polski i walczył o najwyższe cele w europejskich pucharach. Jego gole zapisały się w historii spotkań z takimi rywalami jak Manchester United i Juventus. Surlit zmarł 23 września 2007 roku, podczas meczu pokazowego w Szczecinie, po nagłym zasłabnięciu na boisku. Miał 51 lat. Do dziś pozostaje jedną z charakterystycznych postaci złotej epoki Widzewa.

Marek Pięta – mistrz i ważna postać w historii klubu

Marek Pięta był jednym z piłkarzy związanych z sukcesami Widzewa w latach 70. i 80. Występował w drużynie w okresie, w którym łódzki zespół budował swoją pozycję w krajowym futbolu i przygotowywał się do rywalizacji z europejskimi potęgami. Należał do pokolenia, które sprawiło, że o Widzewie zaczęto mówić nie tylko w Łodzi, ale w całej Polsce.

Jego nazwisko pozostaje częścią historii zespołu, który zdobywał mistrzostwa kraju i dostarczał kibicom niezapomnianych emocji. Po zakończeniu kariery pozostał osobą rozpoznawalną w środowisku piłkarskim. Zmarł w 2018 roku, mając 66 lat. Wspominając dawnych mistrzów, nie sposób pominąć jego wkładu w rozwój i sukcesy czerwono-biało-czerwonych.

Leszek Jezierski – trener, który pomógł stworzyć Wielki Widzew

Leszek Jezierski był szkoleniowcem, który odegrał istotną rolę w awansie Widzewa do krajowej czołówki. Nazywany „Napoleonem”, potrafił wydobywać z zawodników ich potencjał i budować zespół zdolny do rywalizacji z najlepszymi. Pod jego wodzą drużyna zaczęła osiągać wyniki, które stały się początkiem jednej z najwspanialszych historii polskiego futbolu.

Jezierski był trenerem wymagającym, ale cenionym za piłkarską wiedzę i umiejętność pracy z zespołem. Jego działalność przypadła na kluczowy okres przemian Widzewa, który z ambitnego łódzkiego klubu stawał się coraz silniejszą drużyną. Zmarł w styczniu 2008 roku. Pozostaje jednym z trenerów, których nazwiska na stałe wpisały się w dzieje RTS-u.

Jacek Machciński – trener pierwszego mistrzostwa Polski

Jacek Machciński zapisał się w historii Widzewa jako szkoleniowiec, który poprowadził drużynę do pierwszego mistrzostwa Polski w sezonie 1980/1981. Był to przełomowy moment dla klubu, który już wcześniej zaznaczył swoją obecność w krajowej czołówce, a teraz sięgnął po najważniejsze krajowe trofeum.

Sukces ten otworzył kolejny rozdział w historii Widzewa i poprzedził dalsze triumfy w Polsce oraz pamiętne występy w Europie. Machciński prowadził zespół w czasie, gdy w Łodzi dojrzewała drużyna zdolna do rywalizacji z europejskimi gigantami. Zmarł w 2016 roku. Jego nazwisko pozostaje nierozerwalnie związane z pierwszym tytułem mistrzowskim czerwono-biało-czerwonych.

Franciszek Smuda – trener, który przywrócił Widzewowi wielkość

Franciszek Smuda to jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci w powojennej historii Widzewa. Jego drużyna z sezonu 1995/1996 zdobyła mistrzostwo Polski, a rok później powtórzyła ten sukces. Zespół wyróżniał się odważną grą i charakterem, a kibice do dziś wspominają go jako jedną z najlepszych ekip w dziejach klubu.

Smuda poprowadził również Widzew do pamiętnego występu w Lidze Mistrzów w sezonie 1996/1997. Był szkoleniowcem charyzmatycznym, bezpośrednim i potrafiącym zjednoczyć drużynę wokół wspólnego celu. Zmarł 18 sierpnia 2024 roku w wieku 76 lat. Jego sukcesy na zawsze pozostaną ważną częścią widzewskiej historii.

Tadeusz Gapiński – człowiek, który żył Widzewem

Tadeusz Gapiński przez wiele lat był związany z Widzewem jako piłkarz, asystent trenera i kierownik drużyny. Występował w zespole w latach 70., uczestnicząc w drodze do Ekstraklasy i pierwszych wielkich sukcesów. Po zakończeniu kariery zawodniczej nie rozstał się z klubem, a jego codzienna praca stała się ważną częścią funkcjonowania kolejnych drużyn RTS-u.

Gapiński znał Widzew od szatni, boiska i zaplecza organizacyjnego. Przez lata towarzyszył zespołowi podczas meczów ligowych i europejskich, będąc jednym z najbardziej rozpoznawalnych ludzi w klubowym środowisku. Zmarł 30 lipca 2026 roku w wieku 78 lat. Jego odejście było bolesną stratą dla widzewskiej społeczności.

Pamiętamy również o tych, których nazwiska rzadziej trafiają na pierwsze strony

Historia Widzewa to nie tylko wielkie gwiazdy i trenerzy zdobywający trofea. To również ludzie pracujący w klubie na co dzień, szkoleniowcy młodzieży, działacze, zawodnicy innych sekcji sportowych oraz kibice, którzy przez lata wspierali RTS w dobrych i trudnych chwilach.

Wśród zasłużonych osób, które odeszły, są między innymi Stanisław Burzyński, Andrzej Możejko, Mirosław Sajewicz, Wojciech Walda i Stefan Wroński. Każdy z nich miał własne miejsce w widzewskiej historii – na boisku, w sztabie, w klubowych strukturach lub w codziennym życiu drużyny.

Warto wspomnieć również o osobach związanych z innymi sekcjami RTS-u, które przez lata reprezentowały czerwono-biało-czerwone barwy i budowały sportową tradycję klubu. Widzew to bowiem znacznie więcej niż piłka nożna, a jego historia jest dziełem wielu pokoleń sportowców i działaczy.

Widzewska rodzina nie zapomina

1 listopada przypomina nam, że za każdą historią, każdym sukcesem i każdym wspomnieniem stoją konkretni ludzie. Niektórzy zapisali się w kronikach zdobytymi bramkami, inni mistrzostwami, pracą szkoleniową lub wieloletnim oddaniem klubowi. Są też tacy, których znaczenie najlepiej rozumieją osoby, które miały okazję spotkać ich na stadionie, w szatni lub na trybunach.

Choć nie ma ich już z nami, pozostają częścią Widzewa. Ich osiągnięcia, poświęcenie i przywiązanie do czerwono-biało-czerwonych barw są elementem tożsamości klubu przekazywanej kolejnym pokoleniom.

W Dniu Wszystkich Świętych wspominamy wszystkich zmarłych związanych z Widzewem Łódź – piłkarzy, trenerów, działaczy, pracowników, sportowców innych sekcji i kibiców.

Cześć Ich Pamięci.